تهیه کمپوست خانگی یکی از بهترین و اقتصادی ترین روش های بازیافت دورریز های خانگی است اگر به این کار مشغول شوید، از حجم چیزهایی که به کمپوست تبدیل می شوند و همچنین سرعت انجام این کار متعجب خواهید شد. کمپوست خانگی دارای موادی بسیار ارزشمند است که به خاک باغچه زندگی می بخشد و از نظر بسیاری از باغبانان، مهم ترین بخش یک باغچه موفق، پشته کمپوستی است که آن را تغذیه می کند. اگر فضای کافی در اختیار دارید می توانید دو پشته ۲ در ۲ متری برای تهیه و مصرف سالیانه کمپوست طراحی کنید اما اگر از نظر فضا دچار مضیقه اید می توانید از سطل های بزرگ استفاده کنید و آن ها را در جایی دور از دید همانند حیاط خلوت یا محلی سایه دار در پشت بام به دور از کولر قرار دهید. باید بدانید که سطلی که برای ساخت کمپوست استفاده می شود نباید کف داشته باشد و مواد داخل آن باید به طور مستقیم با خاک در تماس باشند. در پشت بام که امکان چنین کاری وجود ندارد می توان با پهن کردن مقداری پلاستیک، چیدن چند آجر و ریختن چند فرغون خاک، باغچه ای کوچک جهت قرار دادن سطل کمپوست و زنده نگه داشتن کرم های خاکی ساخت تا تهیه کمپوست با سرعتی بیشتر انجام شود. دلیل دیگه این کار، جلوگیری از انباشتگی رطوبت و گندیدگی مواد در کف سطل است که صرفنظر از اختلال در تهیه کمپوست، از نظر بهداشتی اهمیت زیادی دارد.

موجودات جادویی:

ایجاد کمپوست از دورریزهای آشپزخانه توسط مجموعه ای از موجودات زنده انجام می شود که کار تجزیه مکانیکی و شیمیایی مواد آلی را بر عهده دارند. گروه اول شامل حشرات و کرم هایی است که خرد کردن اولیه مواد را بر عهده دارند و پس از آن، مواد خرد شده و فضولات جانداران مذکور توسط باکتری ها و قارچ ها به کمپوست تبدیل می شود. تهیه کمپوست بدون این موجودات عملی نیست و به همین دلیل اگر از نظر بهداشتی نگران آن ها هستید، محل پشته یا سطل کمپوست خود را تا حد امکان از خانه دور نگه دارید. بد نیست بدانید برای ساخت کمپوست خانگی نیازی به کرم های ورمی کمپوست وجود ندارد و همین کرم های خاکی معمولی باغچه به خوبی از پس ساخت کمپوست بر می آیند.

مواد سبز، مواد قهوه ای:

یک کمپوست ایده آل دارای تعادلی مطلوب از مواد کربن دار و نیتروژن دار است و هر بخشی از این تعادل بر دیگری بچربد، کمپوست از حالت طبیعی و ایده آل خارج شده و مشکلاتی در کار کمپوست سازی مشاهده خواهد شد. بقایای تازه آشپزخانه همانند پوست میوه و دورریز سبزیجات، علف های هرز وجین شده، برگ های تازه و چمن زده شده جزو مواد سبز به حساب می آیند و مقدار زیادی نیتروژن دارند که جزو پرمصرف ترین مواد در گیاهان است اما به خودی خود مستعد گندیدن و تولید بوی نامطلوب است و باید با مواد قهوه ای مخلوط شود. روزنامه، کاغذ، مقوا، دستمان کاغذی و برگ های خشک همگی جزو مواد قهوه ای هستند که با داشتن کربن بالا، همراه مواد سبز کمپوست را متعادل می کنند و باید به طور مکرر به ترکیب کمپوست اضافه شوند.

مواد ممنوعه:

برخی موادی که جزو دورریز روزانه آشپزخانه هستند را نباید به کمپوست اضافه کرد چون یا در کار موجودات سازنده کمپوست اختلال ایجاد می کنند و یا موش و سوسری را به محل ساخت کمپوست جذب می کنند که از نظر بهداشتی نامطلوب است. از اضافه کردن مواد نشاسته ای همانند برنج، ماکارونی و نان به کمپوست بپرهیزید چون در اندک زمانی جانوران موذی را به خود جذب می کند و افزودن دورریز های گوشتی نیز به همین دلیل توصیه نمی شود. علف های هرزی که به بذر رفته اند نیز ممکن است در آینده با جوانه زنی شما را دچار دردسر کنند و بهتر است به کمپوست اضافه نشوند. در نهایت به موادی می رسیم که کمپوست نمی شوند و در صورت افزوده شدن به پشته، در کار آن اختلال ایجاد می کنند و در میان آن ها مواد پلاستیکی مصنوعی و چوب، مهم ترین ها هستند.

آب دهی و هوا دهی:

موجوداتی که کار ساخت کمپوست را انجام می دهند، چه میکروبی و چه قابل مشاهده با چشم، برای زندگی به رطوبت و اکسیژن نیاز دارند و به همین دلیل باید از بابت مرطوب بودن و هوادهی پشته یا سطل کمپوست اطمینان داشت. بهترین وسیله برای هم زدن و هوادهی کمپوست، چنگال یا چهارشاخ باغبانی است که پس از متصل شدن به دسته، به سادگی کار مخلوط کردن و زیر و رو کردن کمپوست را انجام می دهد و جزو کاربردی ترین ادوات در باغبانی به حساب می آیند. اگر هنگام زیر و رو کردن، متوجه خشکی بیش از حد کمپوست هستید و با وجود گرم بودن هوا و تعادل مناسب مواد، فرایند کمپوست شدن با کندی انجام می شود، محتویات پشته یا سطل را به خوبی مرطوب کنید تا موجودات داخل آن فرصت رشد و نمو و تغذیه داشته باشند. در حین کمپوست سازی فعال و موفقیت آمیز، حجم مواد اضافه شده دائم کم می شود و به این ترتیب می توان تا زمان سرد شدن هوا که فعالیت موجودات کمپوست ساز کند می شود، به افزودن مواد جدید ادامه داد.

نتیجه تلاش شما:

اگر ساخت کمپوست را از تاریخی مشخص آغاز کنید و افزودن مواد را با سرد شدن هوا خاتمه دهید، سال بعد کمپوستی کاملا پوسیده و مطلوب در اختیار خواهید داشت که برای اصلاح خاک و تغذیه گیاهان، بهترین و ارزشمند ترین کود دنیا خواهد بود. این ماده ارزشمند بافتی سبک و رنگی تیره و بویی مشابه خاک خواهد داشت و اگر خمیری، روشن و بدبو باشد باید علت را در یکی از موارد ذکر شده در بالا جستجو کرد. پس از گذشت یک سال، تمامی دورریز آشپزخانه توسط کرم، سوسک، خرخاکی، هزارپا، باکتری و قارچ ها مصرف شده و باقیمانده آن به شکل کودی عالی و بدون بو در اختیار شما خواهد بود و می توانید هر مقدار از آن را پای گیاهان خود بریزید. در بهترین حالت، دو پشته یا سطل کمپوست مورد استفاده قرار می گیرد که اولی در سال اول پر می شود و فرد می تواند با پر کردن دومی، از کمپوست سال قبل به صورت همزمان استفاده و این چرخه را به تناوب تکرار کند. ترکیب مساوی کمپوست خانگی با خاک باغچه یکی از بهترین مخلوط های قابل تصور برای کاشت گیاهان گلدانی است و برای تهیه آن خاک را با کمپوست الک کنید تا به خوبی مخلوط شوند. اگر می خواهید از کمپوست خانگی خود برای کشت بذر یا تقویت گیاهان حساس استفاده کنید بهتر است آن را پس از افزودن مقداری رطوبت در قابلمه ای بزرگ و دردار به مدت نیم ساعت روی اجاق گاز حرارت دهید تا بذر علف های هرز و میکروب های مضر آن از بین برود و گیاهان شما دچار بوته میری یا پوسیدگی ریشه نشوند.