لوبیا سبز

ذهنیت بسیاری از مردم از لوبیا، بوته ای پر پیچ و تاب و رونده است که فضای زیادی برای رشد نیاز دارد و نمی توان آن را هر جایی کاشت. اما باید دانست که اولا با انتخاب گلدانی بزرگ می توان این گیاه را به عنوان پیچی زیبا و پرمحصول در تراس کاشت و در ثانی ارقام پاکوتاهی نیز از آن اصلاح شده که در عین تولید غلاف های فراوان، جای بسیار کمی اشغال می کنند و می توان به سادگی آن ها را در گلدان کاشت. غلاف های رشد یافته روی بوته لوبیا را باید مدام چید تا گیاه، گل ها و غلاف های بیشتری تولید کند و به محض توقف چیدن غلاف، گیاه گلدهی را متوقف خواهد کرد.

بهار:

لوبیا گیاهی گرمسیری است و کشت آن زمانی که هوا گرم نشده نتیجه ای در پی نخواهد داشت. پس از گرم شدن هوا، اگر انواع پابلند لوبیا را می کارید، گلدانی بزرگ با حداقل ظرفیت ۱۰ لیتر را از خاکی غنی با زهکش خوب پر کنید و ۳ عدد بذر خیس خورده لوبیا را در عمق ۴ سانتی متری خاک بکارید. ارقام پاکوتاه را می توان به همین شیوه اما در گلدان های کوچک تر کاشت.

تابستان:

لوبیاهای پابلند برای رشد مناسب به قیم نیاز دارند و می توانید آن ها را با ریسمان به نقاط دلخواه خود در تراس بیاویزید. دوره حساس در رشد لوبیا زمانی است که غنچه ها ظاهر می شوند و وزش باد های خشک و داغ و همچنین کم آبی موجب ریزش آن ها و عدم تشکیل غلاف خواهد شد.

پاییز:

چیدن لوبیاها را ادامه دهید و به محض اتمام گلدهی، از گلدان های لوبیا برای کشت سبزیجات دیگر استفاده کنید. ریشه های لوبیا همانند سایر حبوبات با باکتری های تثبیت کننده نیتروژن، همزیست است و به همین دلیل از خارج کردن ریشه های لوبیا خودداری کرده و داخل همان خاک به کشت گیاهان جدید بپردازید.

کدو

کدو انواع متنوعی دارد که همگی کمابیش با زندگی گلدانی سازگاری دارند اما کدوی خورشتی یا مسمایی بهترین گزینه برای کشت گلدانی به حساب می آید. کدوها در آب و هوای گرم عملکرد مطلوبی دارند و به دلیل داشتن جذب بالا، نباید در ارائه خاک غنی و آب فراوان به آن ها درنگ کرد. کدوهای تشکیل شده روی گیاه را باید به سرعت چید تا گیاه گل های بیشتری تولید کند و محصول بیشتری بدهد. گل های تازه کدو را می توان پس از پر کردن با پنیر و اندکی فلفل و آویشن، در مقدار کمی روغن تفت داد و در کنار غذاهای دیگر مصرف نمود. گلدانی که به کشت کدو اختصاص می یابد باید گنجایشی بین ۲۰ تا ۳۰ لیتر داشته باشد تا بتواند پاسخ نیاز آبی و غذایی بالای این گیاه را بدهد و خوشبختانه یکی دو بوته کدو، نیاز یک خانواده متوسط را برطرف خواهد کرد و نیازی به کشت تعداد زیاد این گیاه وجود ندارد.

بهار:

پس از گرم شدن هوا، داخل گلدان های کوچک دو بذر کدو بکارید و به محض رویش، گیاه ضعیف تر را حذف کنید. این گلدان ها باید در محلی گرم و پرنور باقی بمانند و به محض فراهم شدن شرایط به تراس منتقل شوند. گلدان بزرگ خود را با ترکیب یک قسمت خاک باغچه و یک قسمت کود پوسیده حیوانی پر کنید و پس از انتقال به خوبی آبیاری کنید.

تابستان:

گل های کدو برای تشکیل میوه به گرده افشانی نیاز دارند و اگر حشرات گرده افشانی را در بازدید های روزانه مشاهده نکردید می توانید از یک قلم مو برای مالیدن گرده به مادگی گیاه استفاده کنید. به محض رسیدن کدوها به طول ۱۵ سانتی متر، آن ها را بچینید و گیاهان خود را به خوبی آبیاری کنید.

پاییز:

با سرد شدن هوا، عمر گیاه کدو نیز به پایان می رسد و می توانید گلدان بر جای مانده را برای کاشت سبزیجات فصل سرد به کار ببرید.

خیار

طعم خنک و شادی بخش خیار را می توان در تراس و بالکن نیز تجربه کرد و برای این کار به نقطه ای به دور از وزش بادهای شدید نیاز دارید. در صورت کاشت خیار در گلدان های بزرگی که ۱۵ لیتر یا بیشتر ظرفیت دارند به سادگی می توان از هر بوته ۵ کیلوگرم یا بیشتر محصول گرفت و با آبیاری دائم و کاشت در بستری غنی می توان از برداشت مداوم محصول اطمینان داشت. بذر خیار در دو نوع فضای باز و گلخانه ای یافت می شود که برای کشت خانگی، انواع فضای باز توصیه می شود. بوته های خیار برای رشد مناسب به قیم نیاز دارند و می توان از توری فلزی یا پلاستیکی و حتی سازه های ابتکاری برای هدایت گیاه استفاده کرد. از مهم ترین آفات و بیماری های خیار می توان به سفیدبالک و سفیدک سطحی اشاره کرد که با حفظ رطوبت فضای اطراف بوته ها، آبیاری مداوم و کاشت در بستری غنی از مواد آلی می توان آن ها را از گیاهان دور نگه داشت.

بهار:

کاشت بذر خیار را از اواسط بهار شروع کنید اما اگر دمای فضای پشت پنجره خانه تان به بیش از ۲۵ درجه سانتیگراد رسیده می توانید بذرها را زودتر نیز بکارید. کاشت را در لیوان های کوچک آغاز کرده و به محض رویش برگ های حقیقی، بوته ها را به گلدانی بزرگ، پر از خاکی غنی منتقل کنید.

تابستان:

همزمان با رشد بوته ها، آن ها را روی قیم هدایت کنید و دقت کنید بوته ها بر اثر آبیاری کم خشک نشوند. در اوج گرما، ممکن است بوته ها به آبیاری روزانه یا حتی دو مرتبه در روز نیز نیاز داشته باشند. در نهایت گل ها ظاهر می شوند و می توانید محصول خیار خود را برداشت کنید و از طعم دلپذیر آن لذت ببرید.

بادمجان

اگر به دنبال گیاهی می گردید که ضمن محصول دهی، ظاهر زیبایی نیز داشته باشد، بادمجان یکی از بهترین انتخاب های شما خواهد بود. این گیاه گرمسیری در مناطقی که تابستان های گرم و طولانی دارد رشدی مطلوب خواهد داشت و گل های بنفش درشت و برگ های مخملی آن در کنار میوه های پر کاربرد در آشپزخانه، آن را به یکی از جالب ترین گیاهان قابل کشت در تراس تبدیل می کند. بادمجان های دلمه ای برای کاشت در گلدان های متوسط مناسب ترند و با در اختیار داشتن گلدان های بزرگ تر می توان نسبت به کاشت انواع معمولی نیز اقدام کرد. نشای بادمجان، همانند خیار و گوجه فرنگی، از اوایل بهار تا اوایل تابستان در بیشتر بازارهای گل و گیاه قابل تهیه است اما می توان آن را به سادگی از بذر نیز کاشت. بادمجان های دست کاشتتان را می توانید برای پخت خورشت و انواع غذاهای سرخ کردنی یا بخار پز استفاده کرده و یا آن را روی آتش کبابی کرده و با آن ترشی درست کنید.

بهار:

گلدان های کوچک خود را پس از پر کردن از خاک سبک، پشت پنجره ای آفتابگیر قرار داده و داخل هر کدام ۲ تا ۳ عدد بذر بادمجان بکارید. بذرها را در عمق خاک دفن نکنید و لایه ای به ضخامت یک تا ۲ سانتی متر از خاک برای آغاز جوانه زنی کافی خواهد بود. گلدان ها را آبیاری کنید و پس از رویش بذرها، با حذف دو گیاه ضعیف تر، به گیاه قوی اجازه رشد دهید. با گرم شدن هوا، گیاه بادمجان به سرعت رشد خواهد کرد و با رسیدن به مرحله ۴ تا ۵ برگی می توان آن را به گلدان بزرگ منتقل کرد.

تابستان:

از اواخر بهار تا اوایل تابستان می توان بوته های بادمجان را به گلدان منتقل کرد. خاکی غنی پر از کود حیوانی پوسیده در اختیار گیاه قرار دهید تا با پیشرفت فصل، گیاه را تا آخر دوره برداشت تغذیه کند. مراقب آبیاری گیاه باشید و به محض رسیدن ارتفاع گیاه به ۲۰ سانتی متر، نوک بوته را بچینید تا گیاه شاخه های جانبی تولید کند. گل های بادمجان در نهایت به میوه هایی تبدیل می شوند که تا پایان تابستان قابل برداشتند و با آبیاری مرتب می توان این برداشت را تا وزش نخستین بادهای خنک پاییزی ادامه داد.

فلفل

گیاه فلفل چه از نوع شیرین باشد و چه از نوع تند، بیشتر از ۵۰ سانتی متر رشد نمی کند و به همین دلیل گزینه مطلوبی برای کاشت داخل گلدان در تراس است. بذر انواع مختلفی از فلفل را می توان در بازار خریداری کرد و بسته به نیاز می توان انواع دلمه ای شیرین برای کاربرد روزانه یا انواع تند و تیز را جهت آتشین کردن غذاها کاشت. فلفل نیز همانند بادمجان برای رشد و رسیدن به تابستانی گرم و طولانی نیاز دارد و بهتر است آفتابگیر ترین نقاط تراس خود را به کاشت این گیاه اختصاص دهید. در کنار انواع خوراکی، انواع زینتی فلفل نیز در بازار گل و گیاه به فروش می رسد که برخلاف تصور عموم در آشپزخانه هم قابل استفاده است اما به دلیل داشتن تندی خیلی زیاد بهتر است با احتیاط برداشت شود.

بهار:

زمانی که دماسنج خانه دمای ۲۰ درجه سانتیگراد را نشان می دهد و آفتاب کافی پشت پنجره وجود دارد می توان دو بذر فلفل داخل گلدان های کوچک کاشت و آن ها را آبیاری کرد. همانند هر گیاه دیگری که داخل خانه کشت می شود مراقب تهویه مناسب بوته های نورسته باشید چون هوای راکد موجب پوسیدگی و از بین رفتن بوته ها می شود. با گرم تر شدن هوا و رشد بیشتر بوته ها می توانید آن ها را به گلدان هایی با حداقل ظرفیت ۵ لیتر و خاکی غنی منتقل کرده و در تراس قرار دهید تا بهتر رشد کنند.

تابستان:

اگر بوته ها رشد طولی زیادی دارند، نوک بوته را بچینید تا گیاه به شاخه دهی تشویق شود و در صورت شدت یافتن گرما، در آبیاری گیاهان کوشا باشید. گل های سفید رنگ کوچک فلفل به تدریج ظاهر می شوند و پس از آن می توان از بابت تشکیل میوه ها مطمئن بود. فلفل های رنگی نخست سبز خواهند بود و با افزایش سن میوه رنگ قرمز، نارنجی، زرد یا بنفش در آن ها تشکیل می شود و در این حال طعم شیرین تری نیز خواهند داشت.

پاییز:

اوایل پاییز موسم اوج میوه دهی فلفل است و اگر با سرد شدن هوا، هنوز فلفل هایتان نرسیده اند، بوته ها را به داخل منتقل کنید و در محلی گرم و پرنور قرار دهید تا باقیمانده محصولتان نیز برسد.

گوجه فرنگی

بیشتر گوجه فرنگی های موجود در بازار در گلخانه تولید می شوند و بوته های غول پیکر رشد یافته زیر پلاستیک، هر کدام از عهده تولید ۱۰ کیلوگرم محصول یا بیشتر بر می آیند اما ارقام پاکوتاه و آویز نیز از این گیاه اصلاح شده که علاقه مندان به باغبانی خانگی می توانند به سادگی در گلدان بکارند و از طعم خوش آن لذت ببرند. گوجه فرنگی های مینیاتوری در سه نوع گیلاسی، زیتونی و گلابی شکل یافت می شوند که با وجود داشتن قیمت بالا در بازار، کاشت بسیار ساده ای دارند و تا زمانی که وقت و حوصله کافی برای کاشتشان باشد می توان از وجودشان بهره برد. با اینکه گوجه فرنگی های خانگی به ندرت محصولی در حد کیلوگرم ایجاد می کنند اما با کمی رسیدگی می توان گوجه فرنگی های کوچک و رنگارنگ را برای تهیه و تزیین غذا و سالاد به کار برد.

بهار:

بذر گوجه فرنگی برای جوانه زنی به کمینه دمایی حدود ۱۸ درجه سانتیگراد نیاز دارد و می توان از اواخر زمستان تا اوایل بهار نسبت به کاشت آن اقدام کرد. در هر گلدان کوچک دو بذر بکارید و در محلی پرنور نگه دارید تا جوانه بزنند و در نهایت قوی ترین گیاه را نگه دارید. با نزدیک شدن به اواخر بهار و رویش ۴ تا ۵ برگ حقیقی می توان گیاهان را به گلدان های بزرگ تر منتقل کرد.

تابستان:

گل آذین گوجه فرنگی مستقیم از روی ساقه اصلی می روید اما شاخه های جانبی از محل اتصال برگ به ساقه می رویند. با رعایت این نکته، شاخه های جانبی را حذف کنید تا بوته بر ایجاد گل آذین تمرکز کند. بوته های گوجه فرنگی در فصل گرم به آبیاری روزانه نیاز دارند و بی دقتی در آبیاری ممکن است موجب بدشکلی و ترک خوردن میوه ها شود. سفیدبالک و کنه را با افزایش رطوبت اطراف بوته ها دور نگه دارید و میوه ها را پس از رنگ گرفتن روی بوته بچینید.

پاییز:

با خنک شدن هوا، رسیدن گوجه فرنگی ها کند می شود و به همین دلیل با حذف بخش انتهایی ساقه اصلی، انرژی گیاه را از ایجاد گل های جدید به رساندن میوه های فعلی متمرکز کنید. قبل از رسیدن سرمای پاییزه تمام محصول گوجه فرنگی را بچینید و در محلی گرم و نسبتا خشک نگه دارید تا برسد.